07/06: Album 100 : 90 - 81
Na enkele weken stilte rond mijn Top 100 van de goeie smaak eindelijk nog eens de tijd gevonden om de volgende 10 albums in mijn lijstje toe te lichten ...
90. Soundgarden - Superunknown
Het album waar Soundgarden bij het grote publiek bekend werd. Ik had het oorspronkelijk meer voor Badmotorfinger, een ouder (en heavier) album, maar 13 jaar na de feiten moet ik toch toegeven dat "Black Hole Sun" en "Spoonman" toch wel beestig goeie singles waren, en dat ook de rest van het album de norm "meer dan degelijk" doorstaat. Al blijven "Rusty Cage" en "Jesus Christ Pose" uit Badmotorfinger dat ook wel ... nu ja ... een mens moet keuzes maken hé.
90. Soundgarden - Superunknown
Het album waar Soundgarden bij het grote publiek bekend werd. Ik had het oorspronkelijk meer voor Badmotorfinger, een ouder (en heavier) album, maar 13 jaar na de feiten moet ik toch toegeven dat "Black Hole Sun" en "Spoonman" toch wel beestig goeie singles waren, en dat ook de rest van het album de norm "meer dan degelijk" doorstaat. Al blijven "Rusty Cage" en "Jesus Christ Pose" uit Badmotorfinger dat ook wel ... nu ja ... een mens moet keuzes maken hé.
23/04: Album 100 : 100 - 91
Na lang schikken, herschikken en tot de conclusie komen dat de volgorde van mijn album 100 wellicht wekelijks zou kunnen wijzigen (met uitzondering van de top 10 dan), hier alvast de platen die nét goed genoeg zijn om in mijn top 100 terecht te komen ... met een woordje uitleg erbij enzo.
100. Sonic Youth - Dirty
Een klasgenoot van mij probeerde mij al een hele tijd wijs te maken dat Sonic Youth een redelijk fantastische band was. In 1991 zat ik echter volop in mijn Guns N Roses en Metallica - periode en had ik absoluut geen oor voor rommelige, soms chaotische en a-melodische alternatieve muziek. Het was maar tot ik ze twee jaar later op Torhout zag dat ik Sonic Youth plots best wel oké begon te vinden. Echt gigantisch grote fan ben ik nooit geweest, maar Dirty (1992) was wat mij betreft misschien wel een eye-opener die me deed beseffen dat er méér bestond dan strakke metal-riffs, en dat een gebrek aan virtuositeit niet noodzakelijk een gebrek aan talent betekent.
100. Sonic Youth - Dirty
Een klasgenoot van mij probeerde mij al een hele tijd wijs te maken dat Sonic Youth een redelijk fantastische band was. In 1991 zat ik echter volop in mijn Guns N Roses en Metallica - periode en had ik absoluut geen oor voor rommelige, soms chaotische en a-melodische alternatieve muziek. Het was maar tot ik ze twee jaar later op Torhout zag dat ik Sonic Youth plots best wel oké begon te vinden. Echt gigantisch grote fan ben ik nooit geweest, maar Dirty (1992) was wat mij betreft misschien wel een eye-opener die me deed beseffen dat er méér bestond dan strakke metal-riffs, en dat een gebrek aan virtuositeit niet noodzakelijk een gebrek aan talent betekent.
